ترمزها، انواع ،مزايا و معايب

 ترمزها:

ترمزها از ديد کلي به دو دسته اصطکاکي و الکتريکي تقسيم بندي مي گردند. ترمزهاي اصطکاکي از رايجترين ترمزها مي باشد که امروزه در صنايع خودروسازي بکار گرفته مي شوند و خود به دو دسته ديسکي و کاسه ي تقسيم بندي مي گردند.

هر کدام از اين ترمزها داري مزايا و معايب خاص خود مي باشند. ترمزهاي کاسه ي معمولاً قوي تر از ترمزهاي ديسکي عمل مي کنند مخصوصاً اگر از نوع خود قفل کن باشند. به همين دليل در اکثر ماشين هاي سنگين از اين نوع استفاده مي گردد. در عوض کنترل پذيري ترمزهاي ديسکي به مراتب بهتر از ترمزهاي کاسه ي مي باشد چون نيروي وارده بر ديسک متناسب با نيروي وارده بر پدال مي باشد و از اين رو کنترل ABS با ين نوع ترمزها توصيه مي گردد.

ترمزهاي ديسکي داري انتقال حرارت بهتري از نوع کاسه ي مي باشند همچنين در شرايط باراني به دليل نيروي گريز از مرکز قابليت بهتري بري دفع آب دارند و ترمزگيري را مطمئن تر مي سازند.

   

  و اما ترمزهاي الکتريکي که شايد استفاده تجاري از آن در خودروها به يک دهه هم نمي رسد در اين نوع ترمزها يک روتور ( آرميچر) کوپل شده با محور گردنده وجود دارد که درون يک استاتور مي چرخد. به محض ترمزگيري جرياني در استاتور القاء شده و اين مجموعه همانند يک ژنراتور عمل مي کند و انرژي توليد شده از اين مجموعه باطري ها را شارژ مي کنند. در حقيقت در ترمزهاي معمولي، انرژي جنبشي ( مکانيکي) بر اثر اصطکاک به گرما تبديل مي گردد اما در ترمزهاي الکتريکي انرژي مکانيکي به الکتريکي تبديل و در باطري ها ذخيره مي گردد. از اين نوع ترمزها معمولاً در خودروهاي هايبريدي استفاده مي شود ( از قبيل هوندا اينسايت و تويوتا پريوس). به همين دليل مصرف انرژي در اين نوع خودروها به کمترين مقدار خود مي رسد. (مصرف هوندا اينسايت 2.4 ليتر در هر 100 کيلومتر است).

 سيستمهاي ترمز اصطکاکي معمولاً به دو نوع هايدروليکي (روغني) و پنوماتيکي (بادي) تقسيم مي شود که در ماشينهاي رده سواري از نوع هايدروليکي و در ماشينهاي سنگين از نوع پنوماتيکي استفاده مي گردد.

 

 

برگشت